مخصص عقلی ضروری

[ویکی فقه] مخصِّص برگرفته از بداهت عقل را مخصص عقلی ضروری گویند.
در جایی که مخصص، حکم ضروری عقل باشد، آن را مخصص عقلی ضروری می نامند؛ به بیان دیگر، در جایی که عقل بی درنگ حکمی را درک کند، آن حکم را حکم عقل ضروری، و در صورتی که با آن، عامی را تخصیص بزنند، آن را مخصص عقلی ضروری می خوانند.
← مثال
مخصص لُبّی ضروری، در حکم مخصص لفظی متصل بوده و سبب اجمال عام می گردد.

💡 گشت ضروری که رها کردمش پس ادب از بهر خدا کردمش

💡 خواص جملهٔ اشیا به صورت چون بدانستی ضروری باشد این معنی که در صورت اثر دارد

💡 چون به قانون نظر وصل بتان ممکن نیست بی تو دل صبر ضروری چه کند گر نکند

💡 مثبت بودن سه کسر واحد برای دشواری مسئله ضروری است، زیرا اگر مقادیر منفی مجاز بودند، مسئله برای همه حالت‌ها حل می‌شد.

💡 ز مقابل تو ضروری‌ام شده ننگ تهمت دوری‌ام ادب امتحان صبوری‌ام به قفا نشانده کاکلم