لغت نامه دهخدا
( محیط آمدن ) محیط آمدن. [ م ُ م َ دَ ] ( مص مرکب ) محیط شدن:
حق محیط جمله آمد ای پسر
واندارد کارش از کار دگر.مولوی.
( محیط آمدن ) محیط آمدن. [ م ُ م َ دَ ] ( مص مرکب ) محیط شدن:
حق محیط جمله آمد ای پسر
واندارد کارش از کار دگر.مولوی.
( محیط آمدن ) محیط شدن
💡 آتش شوق، محیط دل من گشته، ولی هر سر مو شده داغی و مرا می سوزد
💡 حق محیط جمله آمد ای پسر وا ندارد کارش از کار دگر
💡 عالم همه مرآت وجودست عدم چیست؟ تا کار کند چشم محیط ست و کران هیچ
💡 سر گر به امتحان بدهد کس محیط را در بحر دست او که به هیچش گذار نیست
💡 تو در محیط بقایی چو خضر روشندل ترا چه غم که به موج اندر است بحر فنا
💡 ابر عطای او ز کدامین محیط خاست آثار فیض او ز کدامین زمان رسید