مجدالدوله ابوطالب رستم بن فخرالدوله

[ویکی فقه] مجدالدوله ابوطالب رستم بن فخرالدوله، از شخصیت های خاندان آل بویه، می باشد؛ این خاندان سلسله ای ایرانی نژاد و شیعی مذهب، منسوب به ابوشجاع هستند.
پس از مرگ پدر، امرای دیلمی مجدالدوله ابوطالب رستم بن فخرالدوله (۳۷۹ق/۹۸۹م)، را بر تخت نشاندند
عتبی، ابونصر محمد، تاریخ یمینی، ج۱، ص۱۵۲، ترجمه ناصح بن ظفر جرفادقانی، به کوشش جعفر شعار، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۵۷ش.
۱. ↑ عتبی، ابونصر محمد، تاریخ یمینی، ج۱، ص۱۵۲، ترجمه ناصح بن ظفر جرفادقانی، به کوشش جعفر شعار، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۵۷ش. ۲. ↑ بهار، محمدتقی، مجمل التواریخ والقصص، ج۱، ص۳۹۵، تهران، کلاله خاور، ۱۳۱۸ش. ۳. ↑ اقبال آشتیانی، عباس و حسن پیرنیا، تاریخ ایران، ج۱، ص۱۸۳، تهران، خیام، ۱۳۶۲ش. ۴. ↑ بهار، محمدتقی، مجمل التواریخ والقصص، ج۱، ص۳۹۷، تهران، کلاله خاور، ۱۳۱۸ش. ۵. ↑ ابن اثیر، عزالدین، الکامل، ج۹، ص۱۳۲، دارصادر، بیروت، ۱۳۹۹ق.
دانشنامه بزرگ اسلامی مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی برگرفته از مقاله «آل بویه»، ج۱، ص ۳۸۸.
...

💡 سلطان محمود غزنوی، که هم‌زمان با حکومت مشترک مجدالدوله و مادرش، فتوحات بسیاری در خراسان و هند و غزنه داشت، در ادامه توسعه طلبی‌های خود به جانب ری کشیده شد و از سیده خاتون خواست تا نسبت به او اعلام اطاعت کند و در صورت استنکاف، او را تهدید به لشکرکشی به ری نمود. پاسخ سیده خاتون حکایت از تدبیر سیاسی او داشت و همین جواب مانع پیشروی سلطان محمود در آن زمان به ری گردید. عنصرالمعالی می‌نویسد:

💡 مجدالدوله دیلمی در هنگام خردسالی به امارت ری نشست و اوقات خود را بیشتر در مطالعه و تفریح به سر می‌برد و امارت واقعی تمام قلمرو او و برادرش شمس‌الدوله، در حقیقت به دست ملکه سیده خاتون بود و او بر دو پسرش نظارت داشت. با این حال مجدالدوله یک بار در سال ۳۹۷ قمری در همان سال‌های کودکی به تحریک اطرافیان بر ضد مادر برانگیخته شد.

💡 قمرالملوک امیرسلیمانی معروف به ملکه توران (۱۵ بهمن ۱۲۸۳ – ۲ مرداد ۱۳۷۳) دختر عیسی‌خان مجدالسلطنه و نوه مهدی‌قلی‌خان مجدالدوله، از دودمان قاجار، سومین همسر رضاشاه و مادر غلامرضا پهلوی بود.

💡 «مادر مجدالدوله همچنان فرمان می‌راند و نامه شهریاران بدو می‌خواندند و او بدیشان پاسخ می‌فرستاد.»