ماه جبهت

ماه جبهت. [ ج َ هََ ] ( ص مرکب ) که پیشانی وی مانند ماه تابان و درخشان باشد. ماه جبین. و رجوع به ماده بعد شود. || از انواع اسب که پیشانی آن سپید باشد همچون ماه و ظاهراً صفتی از صفات نیک است:... و در زیر ران آورد اغری محجلی عقیلی نژاد، از نسل اعوج و لاحق، ماه جبهتی، مشتری طلعتی. ( سندبادنامه ص 251 ).

که پیشانی وی مانند ماه تابان باشد

💡 به رسم بندگی بر پای می بود به فرش خاص جبهت سای می بود

💡 وگرنه بنده او شد هلال و بدر چرا یکیش زیر کف است و یکی به جبهت بر

💡 ابر و جبهت او راست چو شمس اندر قوس کله و طلعت او راست چو مه در عقرب

💡 چون در خورد به عقل؟ که گویم گه صفت ترک سهیل جبهت و سرو سمنبرش

💡 فروغ جبهت تو، خنده ها زده بر ماه سواد سایه تو، طعنه ها زده بر نور

💡 از عکس جبهت او پر ماه شکل فلک از نعل مرکب او پر زهره صحن سما