لغز گوی

💡 نماز، معراج روح و نردبان معنّويت است. در صورتى مى توان از اين نزدبان عروج كردكه پايه اش لغزان نباشد. پايه استوار ارتباط با خدا، روابط صحيح ميان افرادخانواده است.

💡 فهمی به‌کتاب لغز وهم نداری آن روزکه پرسند چه چیزی‌، تو چه‌گویی

💡 پای لغز صد هزاران عاشق لب تشنه است چاه سیمینی که من در سیب غبغب دیده ام

💡 گفت حافظ لغز و نکته به یاران مفروش آه از این لطف به انواع عتاب آلوده

💡 ز روی لطف مرا خواند و پیش خویش نشاند پس آنگه این لغز از من بامتحان پرسید

💡 که‌را دل دهد کز چنین جای نغز نهد پای خود را در آن پای لغز‌‌؟

💡 آن شخصیت مرموز در کتاب، که به عنوان یک لغز گوی شناخته می‌شد، با کلمات مبهم خود باعث سردرگمی تمام شخصیت‌های اصلی داستان شده بود.

💡 در مراسم‌های سنتی قدیمی، لغز گوی با بیان معماهای مضحک و گاهی دشوار، فضایی شاد و پر از تعامل را میان مردم ایجاد می‌کرد.

💡 او که در میان مردم به لغز گوی شهرت داشت، توانایی عجیبی در ساختن جملاتی داشت که ذهن هر شنونده‌ای را به چالش می‌کشید.