لسان بایره

لسان بایره. [ ل ِ ی ِ رَ ] ( اِخ ) از دیهها و از کرود قم. ( تاریخ قم ص 137 ).

از دیه های واز کرودقم

💡 در افتاد آن قطب و آن دایره ز هم ریخت چون بقعه ی بایره

💡 خر گله بایره را شیر یله دایره را طوق زنجیر منم چنبر افسار منم

💡 دیدند هست تابش نورش ز آفتاب و آن جلوه و جمال‌، حدودیست بایره