قطع عرفی

[ویکی فقه] ظنّ قوی ملحق به قطع در نزد عرف را قطع عرفی گویند.
قطع عرفی، مقابل قطع وجدانی بوده و به ظن بسیار قوی گفته می شود که در آن احتمال خلاف، به اندازه ای کم و ناچیز است که عُقلا و عرف، به آن اعتنا نمی کنند و با آن مثل قطع رفتار نموده و از آن برای آنها اطمینان و سکون قلبی به وجود می آید. بنابراین، قطع عرفی، در واقع قطع نیست و احتمال خلاف در آن وجود دارد، اما آن قدر نزدیک به علم است که عرف با آن، همانند قطع برخورد می کند.

💡 دل عرفی خبر از ناخوشیش نیست که نیست پایدار تو خوش و پای تمنای تو خوش

💡 خوش برآ عرفی زمانی با الم خاموش باش کز هجوم ناله آزار الم پر کرده ایم

💡 هر چند که عرفی پی تحقیق شتاب است مشتاب به دنبال، که او بیهده تاز است

💡 عرفی ار توبه ز می کرد نماند محجوب توبه ی رند خرابات شکست آباد است

💡 عرفی آن شمع در آورد به محفل، کو را خجلت جلوه ی خورشید به محفل نبرد

💡 این جنس گریه، عرفی، ز اعجاز برترست دریا گره نکرده کسی در گلوی خویش