قبه ٔ زرین

قبه زرین. [ ق ُب ْ ب َ / ب ِ ی ِ زَرْ ری ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آفتاب و عمود صبح است. ( برهان ).

کنایه از آفتاب و عمود صبح است

💡 اب گردد در شمَر مانندهٔ سیمین سپر چون شود شاخ شجر مانندهٔ زرین‌کمان

💡 چون ز خلق تو براندیشد‌، شود مشکین فکر چون ز جود تو سخن گوید‌، شود زرین زبان

💡 مهرهٔ انجم ز زرین حقه ساخت با فلک در حقه هر شب مهره باخت

💡 نگه کرد قلواد زرین کلاه شد از عادیان روی گیتی سیاه