فیروزی مند

فیروزی مند. [ م َ ] ( ص مرکب ) پیروزی مند. ( فرهنگ فارسی معین ). صاحب پیروزی. فیروزمند. رجوع به فیروزمند شود.

💡 آخر ای شوخ بدین خاتم لعلی که توراست هرکجا دعوی شاهی بکنی فیروزی

💡 چو هنگام فیروزی آمد پدید همان باد مر چینیان را دمید

💡 همین روز، فیروزی من بود که دربند من چون تو دشمن بود

💡 زان سبب فیروز شد نامش‌ که از آیات او بخت هر روز آشکار آیات فیروزی‌ کند

💡 چنین گفت یزدان پروردگار که دادیمت فیروزی کارزار