فکاهی نویس

فکاهی نویس. [ ف ُ ن ِ ] ( نف مرکب ) نویسنده ای که آثارش مطالب دلپذیر، خنده آور و کنایه دار در بر داشته باشد.

نویسنده که آثارش مطالب دلپذیر و خنده آور و کنایه دار در بر داشته باشد.

💡 الیوت آرنولد مردی شکست خورده‌است که در میامی شرکتی تبلیغاتی دارد. او در گذشته خانواده خوبی داشته و به مدت ۱۸ سال در روزنامه میامی داستان فکاهی می‌نوشته‌است، اما به دلیل اختلاف با رئیس جدید خود اخراج شده و در همان روز او به خیانت همسرش نیز پی می‌برد و این در حالی است که پسری نوجوان به نام نایجل حاصل ازدواج آنهاست و …

💡 پس از مرگ حسین توفیق، مجلهٔ توفیق دچار توقف شد و بالاخره از ۱۳۱۹ با مدیریت فرزندش، محمدعلی توفیق، دورهٔ دوم توفیق آغاز شد و تا کودتای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ ادامه یافت. در این دوره، پس از شهریور سال ۱۳۲۰، با حاکم بودن فضای بازِ سیاسی و رهایی مطبوعات از اختناق همراه بود. ازاین‌رو، مطالب توفیق، با حفظ روش فکاهی و طنزآمیز خود، همانند اغلب جراید دیگر، سیاسی و انتقادی شد.

💡 حاجی میرزاآقا بلوری مشهور به بلوری تبریزی و میرزا آقا و معروف به نالۀ ملت، روزنامه‌نگار ایرانی، زادۀ تبریز، مدیر نشریۀ دوزبانۀ فکاهی-کاریکاتوری آذربایجان (تبریز ۱۲۸۵ش)، نشریۀ سیاسی-خبری استقلال (تبریز ۱۲۸۸)، پایه‌گذار و مدیر نشریۀ سیاسی-اجتماعی و فکاهی حشرات‌ الارض (۱۲۸۶، جانشین آذربایجان) بود.

💡 سید غلامرضا روحانی (۲۱ اردیبهشت ۱۲۷۶ – ۸ شهریور ۱۳۶۴) شاعر و طنزپرداز ایرانی است که تخلص مستعار اشعار طنزش اجنه است. محمدعلی جمال‌زاده او را رئیس طایفهٔ فکاهی‌سرایان نامیده‌است.