فریضه در فقه

[ویکی فقه] فریضه، آنچه وجوبش با قرآن کریم ثابت شده باشد.
فریضه یعنی آنچه وجوبش با قرآن کریم ثابت شده باشد، مطلق واجب و سهام تعیین شده ارث می باشد.
عنوان فریضه در فقه
عنوان فریضه در فقه اطلاقهای متعدد دارد و بیش تر بر احکام واجبی اطلاق می گردد که وجوب آن ها از قرآن کریم استفاده می شود و نه سنّت، مانند نماز، روزه، زکات و حج مقابل آن احکامی است که وجوب یا استحباب آن ها مستفاد از سنّت است، از قبیل غسل، کفن و دفن میّت از این رو، در روایتی تصریح شده که غسل میّت سنت است و نه فریضه مقصود از سنّت این است که وجوب آن برگرفته از سنّت پیامبر صلّی اللّه علیه و آله است و قرآن کریم با صراحت متعرض حکم آن نشده است
اطلاق فریضه بر مطلق واجب؛
اطلاق فریضه بر مطلق واجب؛ خواه وجوبش با قرآن ثابت شده باشد یا با سنّت نیز شایع است برخی گفته اند:در روایات، فریضه گاهی بر آنچه رجحانش با قرآن ثابت؛ اعم از واجب و مستحب نیز اطلاق شده است
اطلاق فریضه در تعیین سهام ارث
...

💡 چون به باطل سر برآوردند قومی در عراق شد فریضه دفعشان بر پادشاه حق‌گزار

💡 بر عاشقان فریضه بود جست و جوی دوست بر روی و سر چو سیل دوان تا بجوی دوست

💡 فرمان تو بردن نه فریضه‌ست پس آخر منقاد ز بهر چه شوم چون تو خری را

💡 فَمَنْ فَرَضَ فِیهِنَّ الْحَجَّ هر که درین ماههای حج احرام گرفت و حج بر خود فریضه کرد.

💡 سرای پرده بیرون برده‌اند و فردا بخواهد رفت. امّا فریضه است این نکته بازنمودن‌.