غرابت داشتن

غرابت داشتن. [ غ َ ب َت َ ] ( مص مرکب ) شگفت بودن. عجیب بودن. غریب بودن.
- غرابت داشتن کلمه؛ وحشی بودن آن و ناروشنی معنای آن و غیر مأنوس بودن وی در استعمال. رجوع به غرابت شود.

( ~. تَ ) [ ع - فا. ] (مص ل. ) عجیب بودن.

( مصدر ) عجیب بودن شکفت بودن.

عجیب بودن.

💡 و وجه دلالت اين آيه بر مدعاى ما روشن است، زيرا آيه شريفه ظهور در اين دارد كهوقتى زكريا مژده استجابت دعايش را شنيده از خود بيخود شده و از غرابت درخواستى كهكرده بوده و جوابى كه شنيده به حيرت فرو رفته تا حدى كه به صورت استبعاد ازاين استجابت پرسش نموده و براى اطمينان خاطر درخواست نشانه و دليلى بر آن نمودهاست و اين درخواستش هم به اجابت رسيده.

💡 گفتار ديگرى كه غرابت كمترى از گفتار مفسر قبلى ندارد، اين است كه بعضى گفته اند:سؤ ال از هر دو جهت بوده، هم از اينكه چه انفاق كنند و هم از اينكه كجا انفاق كنند، ولىيكى از دو سؤ ال حذف شده و تنها يكى ذكر شده است، چون از جواب فهميده مى شود كهيكى حذف شده، و خطا بودن اين حرف براى خواننده روشن است.

💡 181- علامه مجلسى (ره ) در ذيل حديث به غرابت آن اشاره كرده و فرموده است:با توجه به تفاوت سنى زياد كه ميان على (ع ) وعقيل وجود داشته پذيرش حديث بدين گونهمشكل مى نمايد.(بحار، ج 22، ص 208).

💡 کتاب اوباباکواک را می‌توان چیزی میان مجموعه‌داستان و رمان به حساب آورد، چراکه رشته‌ای مشترک، داستان‌ها را به هم پیوند می‌دهد. یکی از مفاهیمی که در این اثر به نمایش گذاشته می‌شود غرابت‌های سرشت انسان است که در قالب سرگذشت و باورهای شخصیت‌ها نشان داده می‌شود. یکی از این باورها که ریشه در سنت شفاهی دارد این است که مارمولک‌ها می‌توانند از راه گوش وارد سر انسان شوند و مغز او را بخورند.