غر و غمزه

غر و غمزه. [ غ ِ رُ غ َ زَ / زِ ] ( اِ مرکب، از اتباع ) جنباندن جزء یا تمام بدن از روی ناز توأم با اشاره چشم و ابرو. مرکب از: غر + غمزه. رجوع به همین مدخل ها شود.

جنباندن جزئ یا تمام بدن از روی ناز توام با اشاره چشم و ابرو

💡 کمان ابروی خود بین که ترک غمزه تو خطا نکرد خدنگی کزآن کمان انداخت

💡 به تیغ غمزه اش ای دل نگاه حسرت چند بگو که چیست مرادت، حجاب یعنی چه

💡 نرگس ار گوید مثال غمزه اش دیدم به خواب در نظرها چشم مست تیم خوابش بر کنم

💡 کردم سؤال بوسه اشارت به غمزه گفت: ما بنده‌ایم غمزهٔ حاضر جواب را

💡 ترا که عالم نازی به غمزه بستاید کسی که گل به کنار چمن فرو ریزد

💡 دو چشم مست ترا نیست از جهان خبری که نشتری ست ازان غمزه ها به هر جگری