علی عطیه

( علی عطیة ) علی عطیة. [ ع َ ی ِ ع َ طی ی َ ] ( اِخ ) غمرینی. مکنی به ابومصلح. رجوع به علی غمرینی شود.

💡 عطیه ای است سزاوار قهر یار شدن چه شد که از نظر لطف، مهوشم انداخت؟

💡 همین عطیه به هر حال خوشدلم دارد که هر چه رفت به عنوان خیر محسوب است

💡 آن خود عطیه ایست که در فصلها سخن نتوان ادای شکر وصولش به هیچ باب

💡 جور و جفای توست عطیه بر اهل دل این تحفه بود در دو جهان خود عطای من

💡 تحفه تست و عطای تو عطیه کل و کور ما همه ساله و را کاج بیاد تو خوریم