علی بیری

علی بیری. [ ع َ ی ِ ] ( اِخ ) ابن عبداﷲبن یوسف بیری حلبی، ملقّب به علاءالدین. ادیب و نویسنده بود و در سال 743 هَ. ق. متولد شد و عهده دار نوشته های سری «یلبغا ناصری » نایب حلب گشت، وچون الملک الظاهر بر یلبغا خشم گرفت و او را به قتل رساند، این علی بن عبداﷲ را نیز به قاهره برد و در سال 794 هَ. ق. به کشتن وی دستور داد. بیری نوشته های نظم و نثر خود را در کتابی بنام «تلوین الحریری من تکوین البیری » جمعآوری کرده است. ( از الاعلام زرکلی بنقل از الاعلام النبلاء ج 5 ص 112. الدررالکامنة ج 3 ص 75 ).

ابن عبدالله بنیوسف بیری حلبی ملقب به علائ الدین ادیب و نویسنده بود و در سال ۷۴۳ قمری متولد شد و عهده دار نوشته های سری یلبغا ناصری نایب حلب گشت و چون الملک الظاهر بر یلبغا خشم گرفت و او را بقتل رساند ابن علی بن عبدالله را نیز به قاهره برد و در سال ۷۹۴ قمری به کشتن وی دستور داد

💡 در لهجه هرزندی در هرزند آذربایجان مانند لهجه کارنگی در آذربایجان که هر دو در قرن بیستم ثبت گردیدند. دو کلمه بیری و بوراه هر دو به معنی آمدن و از یک ریشه هستند.