علی بن حسین ابوالفرج اصفهانی

[ویکی فقه] علی بن حسین بن محمد بن احمد بن هیثم، معروف به ابوالفرج اصفهانی (م ۳۵۶ ه. ق). در سال ۲۸۴ ه..ق در اصفهان متولد و در بغداد، مراحل رشد و نمو را طی کرد. ابوالفرج اصفهانی از نوادگان مروان بن حکم یا هشام بن عبدالملک، شخصیتی مورد اعتماد و متجرّد در علوم مختلف مثل شعر، معانی، اخبار، حدیث، لغت، نحو، سیر و مغازی، طب و نجوم می باشد که از او فردی مورد احترام و دارای منزلت رفیع ساخته است. او در مجالس ادبی و علمی بغداد صاحب شهرت بوده و بدین جهت در حکومت آل بویه صاحب مکانت و منزلت و کاتب دولت رکن الدوله بوده است. از آثار وی می توان به مقاتل الطالبین اشاره کرد.
ابوالفرج با بسیاری از بزرگ ترین نویسندگان فرهنگ عربی معاصر، و با بسیاری نیز دوست و همنشین بود: تنوخی و ابن ندیم به او نزدیک بودند و ابو نعیم اصفهانی در بغداد به دیدار او شتافت
تنوخی، نشوار، ۱ج، ص۱۸.
ابوالفرج اصفهانی در ۲۸۴ ق تولد یافت
خطیب، ج۱۱، ص۴۰۰.
ابوالفرج از خاندانی اهل ادب و موسیقی بود. از پدر او هیچ اطلاعی در دست نیست و جبری
جبری، ص۲۲-۲۳.
...

💡 113ـ (الا غانى ) ابوالفرج اصفهانى،7/7-27، (اخبارالسيّد)،مرزبانى، ص 171

💡 19- (( مقاتل الطالبيين )) تاءليف ابوالفرج اصفهانى ص 127.

💡 200- چنانكه ابوالفرج اصفهانى اين مطلب را در كنارمقاتل الطالبيين ج 2 ص 251 نقل كرده است.