عقائد دینیه

[ویکی نور] رساله عقائد دینیه تألیف ضیاء الدین بن سدید الدین جرجانى راجع به اصول دین است. این کتاب به صورت سوال و جواب نوشته شده است. مطالب آن هم در اثبات حقانیت مذهب امامیه است.
ضیاءالدین در این رساله متکلمى متبحر است و بر علم منطق تسلط دارد. در اثبات خداوند از برهان علیت مدد مى طلبد. راجع به صفات خدا بحث مفصلى دارد که در ضمن آن به عقائد فرقه هاى مجبره و اشاعره اشاره مى کند.
ضیاءالدین در این رساله ولایت ائمه را در تعقیب نبوت ذکر مى کند و بسیار به احادیث نبوى اشاره دارد و حتى در بعضى از موارد به آیات قرآن استشهاد مى نماید.
این رساله به همراه هشت رساله دیگر در مجموعه ای به نام رسائل فارسی جرجانی (رسائل کلامی تألیف حدود قرن نهم هجری) به چاپ رسیده است.
نسخه کتابخانه انجمن ترقى اردو در شهر کراچى پاکستان به شماره ثبت 4976. نسخه کتابخانه مجلس شوراى ملى به شماره قدیم 25922 و شماره ثبت جدید 9399. نسخه کتابخانه آستان قدس رضوى به شماره 797. نسخه کتابخانه مرکزى دانشگاه تهران به شماره ثبت 9010/5. و سه نسخه دیگر.
رسائل فارسی جرجانی (رسائل کلامی تألیف حدود قرن نهم هجری)

💡 ايـن عـقـايـد خـرافـى از يـونـان بـه مـنـاطـق ديـگـر، و سـرانـجـام بـه مـحـيـط حـجـازمـنـتـقـل شـد، ولى از آنجا كه عرب به خاطر توحيد ابراهيمى كه در ميان آنها به يادگارمـانـده بـود نـمى توانست وجود الله را منكر شود، اين عقائد را به هم آميخت، و در عين عقيدهبه وجود خداوند متعال الله اعتقاد به فرشتگانى پيدا كرد كه رابطه آنها با خدا رابطهدختر و پدر بود، و بتهاى سنگى و چوبى مظهر

💡 ايـن دعـوت بـه مـقـابـله كـه در اصـطـلاح علماء عقائد، (تحدى ) ناميده مى شود يكى ازاركـان هـر مـعـجـزه اسـت، و هـر جـا چـنـين تعبيرى به ميان آمد به روشنى مى فهميم كه آنموضوع، از معجزات است.

💡 زمانى بر مردم مى آيد كه از قرآن باقى نماند مگر خط و نشان آن (خوب مى نويسد وچاپ مى كنند اما از علم و عمل خبرى نيست ) و از اسلام نماند مگر اسمى (فقط نامشان مسلماناست وگرنه از نظر عقائد و اخلاق و اعمال بوئى از اسلام نبرده اند).

💡 اشاره به اينكه از آنها تقليد كرده اند كه بعضى از خدايان را خداى پدر و بعضى راخداى پسر و حتى بعضى را خداى مادر و يا همسر مى دانستند. در ريشه عقائد بت پرستان(هند) و (چين ) و (مصر) قديم اينگونه افكار ديده مى شود كه بعدها به ميانيهود و نصارى رخنه كرده است.

💡 (و هـدى و رحـمـه لقـوم يوقنون ) - يعنى دلالتى است واضح، و افاضه خيرى استبـراى قـومـى كـه يـقين دارند. و مراد از قومى كه يقين دارند، مردمى است كه به آيات خدايـقـيـن دارنـد، آيـاتـى كه بر اصول معارف دين دلالت دارد، چون معهود در قرآن كريم ايناست كه همواره كلمه يقين را در مورد اصول عقائد بكار مى برد.