عطیه بن سعد بن جناده عوفی

[ویکی شیعه] عَطِیَّة بن سَعد بن جُناده عَوفی از تابعین و شیعیان حضرت علی(ع) در کوفه. از وی به عنوان مفسر، محدث و فقیه شیعی یاد کرده اند و کتابی در تفسیر قرآن دارد. عطیه در زمان خلافت علی (ع) به دنیا آمد و در سال ۱۱۱ق در کوفه وفات یافت. وی در قیام مختار و قیام عبدالرحمن بن محمد بن اشعث برضد حجاج بن یوسف شرکت داشت. حجاج او را به دلیل خودداری از ناسزا گویی به حضرت علی (ع) تازیانه زد. همراهی عطیه با جابر بن عبدالله انصاری در زیارت روز اربعین اول امام حسین(ع) مشهور است.
عطیه از طایفه بکالی تیره ای از قبیله بنی عوف بن امرؤ القیس است. پدرش، سعد بن جناده از قبیله بنی عوف و از صحابه رسول خدا(ص) و مادرش کنیزی از اهالی روم بود.

💡 قال المجتبى عليه السلام: يا جناده استعدّ لسفركقبل حلول اجلك. بحار / 44 / 139

💡 علامه مجلسى (ره ) در دهم بحار بسند معتبر از جناده ابن ابى اميه روايت كرده است كه درمرض حضرت امام حسن (ع ) كه به آن مرض ارتحال فرمود.

💡 جابر گفت: بعد از آن، جندل بن جناده زيست تا ايّام امام حسين عليه السلام بعد از آن رفتبه طرف طائف و در آنجا بيمار شد و در آن بيمارى شير طلبيد و جرعه اى از آن نوشيد وگفت: (اين چيزى است كه رسول خدا فرمود، آخرين زاد من از دنيا جرعه اى از شيرباشد.) و بعد از آن رحلت كرد و در موضعى در طائف كه معروف است به كوراء مدفونگرديد.

💡 آنگاه عمرو بن جناده بيرون آمد و اين حماسه را بر لب داشت:

💡 ح - همچنين است در نامه اى كه حضرتش به جناده ازدى وفاميل او و كسانى كه از او پيروى كرده اند نوشته است:

💡 فصل چهارم: در بيان شهادت حضرت مجتبى عليه السّلام و ذكر خبر جناده