عطر مایه

{essence} [عمومی] ماده ای دارای عطر یا طعم معمولاً خوش که از عصارۀ اندام های مختلف گیاهان به دست آید

💡 چو مایه برند از کفش زرّ و سیم کفش کان سیمست یا کان زر

💡 که درگاه و بی‌گه کسی رابسوخت ببی مایه چیزی دلش برفروخت

💡 همین مایه بود و همین ساز بود سپاهی که با آن سرافراز بود

💡 هرکه‌را مایه بود سر بفراخت از پی خویش تاج و تختی ساخت

💡 شود مایه بیغمی تلخکامی که یک چند چون باده جوشیده باشد