عصیان کده

عصیان کده. [ ع ِص ْ ک َ دَ / دِ ] ( اِ مرکب ) جای معصیت و گناهکاری. ( ناظم الاطباء ):
داده به عساکر شفاعت
عصیان کده ها همه به غارت.درویش واله هروی ( از آنندراج ).

جای معصیت و گناهکاری

💡 تو را نفس کلی، چو بشناسی او را، نگه دارد از جهل و عصیان و نسیان

💡 ز طاعتگه به عصیان دور می‌بود گهی پیدا گهی مستور می‌بود

💡 رحمت آن نیست که طاعت نکند عصیان را سیل یک لحظه غبار دل دریا باشد

💡 گرفتم آن که زبانم نوای عصیان زد کریم را نه که عفو گناه عادت و خوست

💡 دامن هر که بود پاک ز عصیان صائب چون سیاووش ز آتش به سلامت گذرد

💡 برق عطای کریم آمده چون جرم سوز خرمن عصیان به جد بایدم اندوختن