عشق وضیع

عشق وضیع. [ ع ِ ق ِ وَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ( اصطلاح فلسفه ) عشقی حیوانی است. در مقابل عشق عفیف. این عشق از انواع عشق پست حیوانی است که غرض عمده آن اطفاء شهوات حیوانی است. ( فرهنگ علوم عقلی ).

در اصطلاح فلاسفه عشقی حیوانی است در مقابل عشق عفیف

💡 ذات او باشد از شعاع لطیف تافته علم بر وضیع و شریف

💡 ز آستان تو هرگز به هیچ جا نرود اگرچه پیش وضیع و شریف جا دارد

💡 زهی خجل ز معالیّ تو سپهر رفیع زهی رهین ایادیّ تو شریف و وضیع

💡 همه وضیع و شریفش غریق ناز و نعیم زیمن معدلت خسرو زمین و زمان

💡 کهتر و مهتر و وضیع و شریف همه سرگشته‌اند و رنجورند

💡 گر همی بنده وقف خواهد کرد بر همه مردمان شریف و وضیع