عرفه نباط

( عرفة نباط ) عرفة نباط. [ ع ُ ف َ ت ُ ن ِ ] ( اِخ ) نام جایگاهی است. ( از معجم البلدان ) ( از تاج العروس ) ( از منتهی الارب ).

نام جایگاهی است

💡 در روايت مردى به نام بشير دهّان در مورد زيارت آن حضرت در شبانه روز عرفه آمده استكه: (فردى از شما كه بر ساحل فرات غسل زيارت مى كند، آنگاه به كوى دوست حركتمى نمايد، اگر به راستى عارف به حق حسين عليه السلام و اقتدا كننده به او باشد،خداوند براى هر گامى كه برمى دارد و مى نهد، پاداشىمعادل يك صد حجّ پذيرفته شده و يك صد عمره پاك و شايسته، بدو عنايت مىكند.)(643)

💡 بنابراين با انجام نافله عصر بين نماز ظهر و عصر و نافله مغرب و عشاء جدائى موجبساقط نشدن اذان حاصل مى شود و اقوى اين است كه سقوط اذان درحال جمع در عصر روز عرفه و عشاء شب عيد قربان درمحل مزدلفه از باب عزيمت است به اين معنا كه گفتن آن دو در آن مواضع مشروع نيست و درنتيجه گفتن آن بقصد ورود حرام است و نزديكتر به احتياط آن است كه هر زمان كه خواستبين ظهر و عصر وبين مغرب و عشاء جمع كند اذان را ترك كند.

💡 3. بخواند دعاى اللهم من تعبا و تهيا را كه در روز عرفه و شب هاى جمعه نيز وارد است.

💡 O خواندن دعاى امام حسين (عليه السّلام ) در عرفات و دعاى امامسجاد (عليه السّلام ) در عرفه و دعاهاى ديگر پاداش بسيارى دارد.