عدل جزایی

[ویکی فقه] عدل جزایی، یکی از شاخه های عدل الهی است.
به معنای دادگری خداوند در کیفر و پاداش بندگان هنگام رستاخیز است. خداوند به ‏نیکان و بدان یکسان نمی‏نگرد و با آنان همسان رفتار نمی‏کند. هر چند ممکن است از سرِ رحمت از خطای کسی درگذرد، امّا نیکی آدمی را جز با نیکی عوض نمی‏دهد. هر چه در رستاخیز به بندگان رسد، بازتاب کردار خود آنان است. بنابر تعالیم اسلامی، خداوند به نیکوکاران بیش از آن چه سزاوارند، پاداش می‏دهد و این «فضل» است که برتر از عدل و دادگری است. امّا کیفر گناهکاران را به قدر گناهشان می‏دهد و بر آن نمی‏افزاید و بلکه با رحمت و رأفت خویش از کیفر آنان می‏کاهد و این کیفر، سبک‏تر از کیفر عادلانه است. بنابر روایات بزرگان معصوم (ع)، آن چه خداوند از آن درمی‏گذرد، بیش از آن است که مؤاخذه می‏کند.
انواع مجازات در فرهنگ اسلامی
مجازات‏ها در فرهنگ اسلامی، بر سه گونه‏اند:
← مجازات‏های قراردادی
۱. ↑ مؤمنون/سوره۲۳، آیه۶.
...

💡 آن کشته یی که نیست جزایی برای او غیر از خدای او که بود خونبهای او

💡 در نتیجه، به هرد ۲ میلیون دلار غرامت پرداخت شد، اما هیچ غرامت جزایی به او تعلق نگرفت.

💡 زان تخم وفا بهره چه معنی که ندیدیم نیکی و بدی را چو پدیدست جزایی

💡 ۱- تسلیم دوسیه های تمیزطلبی وترتیب اقامه دعوی علیه حکم محکمه مرافعه درقضایای جزایی.

💡 در زمینه مالی، برای نمونه اگر معلوم شود که کسی با سوء نیت قبلی قصد کرده‌است که بدهی خویش را به طلبکار نپردازد می‌توان او را از جنبه جزایی تحت پیگرد قرار داد.