«طراحی بالا به پایین» روشی در مهندسی نرمافزار و سیستمها است که در آن ابتدا کلیترین و جامعترین بخش یک سیستم طراحی میشود و سپس به تدریج بخشهای جزئیتر مشخص میگردند. این روش کمک میکند تا ساختار کلی پروژه پیش از ورود به جزئیات کوچک، به خوبی تعریف و برنامهریزی شود. در طراحی بالا به پایین، ابتدا اهداف کلان و عملکردهای اصلی سیستم تعیین میشوند و سپس هر عملکرد به وظایف و اجزای کوچکتر تقسیم میگردد. این رویکرد باعث میشود که برنامهنویسان و مهندسان دید روشنی از ساختار سیستم داشته باشند و از پراکندگی و سردرگمی جلوگیری شود. طراحی بالا به پایین در بسیاری از حوزهها، از جمله نرمافزار، مهندسی سیستم، و مدیریت پروژه کاربرد دارد و روند توسعه را سازماندهی میکند. یکی از مزایای این روش، امکان تشخیص مشکلات ساختاری یا ناسازگاریها در ابتدای فرآیند طراحی است، پیش از آن که وارد جزئیات شوند. این سبک طراحی، معمولاً با مستندسازی کامل و ایجاد نمودارهای سلسلهمراتبی همراه است که هر بخش را به بخشهای کوچکتر تقسیم میکند.
طراحی بالابه پایین
فرهنگستان زبان و ادب
{top-down design} [رایانه و فنّاوری اطلاعات] فرایندی در طراحی سامانۀ رایانه ای که نخست مؤلفه های اصلی را شناسایی و سپس آنها را مرحله به مرحله آن قدر تجزیه می کند تا میزان مناسبی از جزئیات مؤلفه ای حاصل شود
