طبرزد امیز

( طبرزدآمیز ) طبرزدآمیز. [ طَ ب َ زَ ] ( ن مف مرکب ) آمیخته به طبرزد:
از لب شکری طبرزدآمیز
در بوسه طبرزدی شکرریز.نظامی.

( طبرزد آمیز ) ( صفت ) آمیخته به طبرزد.

💡 ز کنعان بری جانب مصر نافه ز مصر آوری سوی کنعان طبرزد

💡 آن یک گوید که نیست شهد و طبرزد همچو هلوی رسیده‌ام خوش و شیرین

💡 طبرخون با سهی سروت قرین باد طبرزد با طبرخون هم‌نشین باد

💡 به بوسه غزل‌های تر می‌دهی طبرزد ستانی شکر می‌دهی

💡 کسی کشی مار شیدا بر جگر زد ورا تریاک سازد نه طبرزد

💡 ازو بوسه وز تو غزل‌های تر یکی چون طبرزد یکی چون شکر