طاوی السماء

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن است
این صفت الهی از «طوی، یطوی و طیّاً» به معنای درهم پیچاندن است و تنها یک بار در قرآن به معنای پیچاندن آسمان در قیامت آمده است:
فرهنگ قرآن، جلد 19، صفحه 169.

💡 و نيز در همين سوره (آيه 79): الم يروا الى الطير مسخرات فى جو السماء ما يمسكهنالا الله ان فى ذلك لايات لقوم يؤ منون.

💡 24 - زنده شدن زمينهاى مرده بوسيله آب باران (و اللهانزل من السماء ماء فاحيا به الارض بعد موتها).

💡 در جاى ديگر مى خوانيم: انا زينا السماء الدنيا بزينة الكواكب: (ما آسمان پائين را باكواكب و ستارگان زينت بخشيديم ) (صافات 6).

💡 مراد از، قيام آسمان و زمين در (و من آياته ان تقوم السماء و الاءرض باءمره )

💡 آيات (24) تا (27): الم تر كيف ضرب الله مثلا كلمة طيبة كشجرة طيبة اصلها ثابت و فرعها فى السماء...

💡 يحيى بن اكثم پرسيد: روايت شده كه رسول خدا فرموده: انمثل ابى بكر و عمر فى الارض كمثل جبرئيل وميكائيل فى السماء در اين باره چه مى فرمائيد.تنخ