طالب خاکروب

طالب خاکروب. [ ل ِ ب ِ ] ( اِخ ) صاحب کتاب النقض ذیل احوال ابوالقاسم بن عبدویه آرد: شخصی اصولی مذهب و شیعی بوده پادشاه وقت او را بسبب فتنه و غوغا بفرمود برآویختن و چون او را معلوم شد که طالب خاکروب سنی و دیگران از حنفی و شافعی در حق وی خوابهای نیک دیدندو معتمدان طوایف بر ایمان وی گواهی دادند پشیمان شدو رخصت داد که او را در مقابل تربت سید عبدالعظیم الحسنی رضی اﷲ عنه دفن کردند... ( کتاب النقض ص 88 ).

صاحب کتاب النقض ذیل احوال ابوالقاسم

💡 بساط عیش من افکند در گلستانی که خاکروب در اوست حوری و غلمان

💡 در بهار عشق آتش خاکروب گلشن است شعله فرش سایه دیوار باغم گشته است

💡 تو آفتابی و کیوان بر آستانهٔ تو به آستین ادب خاکروب ایوان است

💡 کفر و دین خاکروب این راه‌اند تشنه بی دلو بر سر چاه‌اند

💡 باز آ که چشم ناز ازل بر قدوم تست خود خاکروب راه تو بود انبیای ما

💡 ز شوق آنکه شود خاکروب این درگاه فرشته از فلک آید که بر زمین میرد