طاق نیمخانه

طاق نیمخانه. [ ق ِ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) طاق نیم خایه. ( برهان ).

💡 قبلهٔ جان من است آن خم ابروی به طاق زان نماز آورم او را که سزا برگردم

💡 خاک بر سرگرد خلقی را غرور بام و در نقش پا بایست طاق این بنای پست بست

💡 منعمان شهر را گو طاقت من طاق شد هان ببخشایید هم بر ما و هم بر خویشتن

💡 هر قبایی که سعادت به ارادت دوزد زیر این طاق نهم راست به بالای تو باد

💡 سجده گاه دل عشاق چو در وقت نیاز راز گویند بجز طاق دو ابروی تو نیست