صافی خرمی

صافی خرمی. [ ی ِ خ ُرْ رَ ] ( اِخ ) از خاصگان ابوالعباس معتضدعباسی است. ابن اثیر در حوادث سال 288 هَ. ق. گوید: چون معتضد به بستر مرگ افتاده و زبان او از حرکت بماند صافی خرمی را بخواست و یک دست بر چشم و دست دیگر به گلو کشید یعنی مرد یک چشم را بکشید و مقصود وی عمرو لیث صفار بود که در زندان بسر میبرد. صافی چون میدانست معتضد در حال مرگ است به دستور خلیفه وقعی ننهاد و چون بمرد و مکتفی بجای وی نشست از حیات عمرو خرسند شد، لیکن وزیر که با عمرو دشمنی داشت کس فرستادتا وی را در زندان بکشتند. ( ابن اثیر ج 7 ص 204 ).

از خاصگان ابوالعباس معتضد عباسی است

💡 تو صافی باش همچون آینههان در آئینه ببین هر آئینه جان

💡 ساقی بریز بادهٔ صافی به جام صاف تا حل کنم به روی تو یکسر مشاکلم

💡 از دل صافی کشید این اتفاق خود مرا دل خون شد از بس اشتیاق

💡 ما را دل سخت تو در آیینهٔ نرم مانندهٔ سنگ از آب صافی پیداست

💡 فکر وذکر خویش را صافی بساز جهد فرما آنگهی اندر نماز

💡 ز خوان و کاسهٔ خود چند لافی‌‌؟ ز سودا کاسهٔ سر دار صافی