شکم پاییان

شکم پاییان. [ ش ِ ک َ ] ( اِ مرکب ) شکم پایان. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شکم پایان شود.

جمع شکمپای رده ای از نرم تنان که داری سر مشخص و در قسمن شکم دارای ماهبچه هایی هستند که بر روی آن میخزند. صدف این نرم تنان یک پارچه و مار پیچی است. نمونه این حیوانات حلزون است حیوانات بطنی رجلی.
شکم پایان.

💡 ترا باشد همه شاهی و فرمان مرا یک دست جامه یک شکم نان