شکست استبدادگران

[ویکی فقه] شکست استبدادگران (قرآن). استبداد در لغت به معنای تک روی و تک رایی است.
استبداد و خودرأیی، محکوم به شکست و زوال می باشد همانطور در قرآن می فرماید:«واستفتحوا وخاب کل جبار عنید؛ و (پیامبران از خدا) گشایش خواستند و (سرانجام) هر زورگوی لجوجی نومید شد.»
← تفسیر آیه مذکور
۱. ↑ ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، ج۳، ص۸۱.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳، ص۱۰۱، برگرفته از مقاله «شکست استبدادگران».
...

💡 به شکست ساغر دل، لعل لبت به فرما کز بوسه ای برآید، از عهده ی غرامت

💡 گفت شکستم، چه کنم؟ گفت خوب هرچه شکستی ز سرِ ره بِروب

💡 آرزوئی کو بزورِ خود شکست سر ز دل بیرون زد و صورت به بست

💡 مجنون چو شکست جام خود دید گویا که جهان به کام خود دید

💡 چون گل رخسار او، زآتش می برفروخت شمع شبستان گداخت، رنگ گلستان شکست

💡 نافه گشا شد نسیم از گره زلف او رونق سنبل ببرد قیمت عنبر شکست