شاعر اطعمه

شاعر اطعمه. [ ع ِرِ اَ ع َ م َ ] ( اِخ ) کنایه از بسحاق حلاج. ( شمس اللغات ). مولانا ابواسحاق حلاج شیرازی صاحب دیوان اطعمه.

کنایه از بسحاق حلاج مولانا ابو اسحاق حلاج شیرازی صاحب دیوان اطعمه.

💡 58) وسائل الشيعه، ج 16، كتاب اطعمه، باب 2،ص 409 (بهنقل از جزوه اهميت نظم و تدبير در اسلام،ص 10)

💡 به خوان اطعمه از خود مگوی نان شعیر که ناز را نخرند از کسی که زیبا نیست

💡 و من اطعم طعاما رياء و سمعه اطعمه الله تعالى من صديد جهنم وجعل ذلك الطعام نارا فى بطنه حتى يقضى بين الناس.

💡 عروس اطعمه، صوفی اگر هوس داری ز گفت و گوی چه حاصل، تو فکر در زر کن

💡 بس که حرفم چو طبیبان ز علاجست و دوا می‌نگویم‌ سخن از اطعمه‌همچون به‌سحاق

💡 چو درد جوع نهان است روز و شب به دلم به ذکر اطعمه امروز می کنم درمان