لغت نامه دهخدا
شاطربچه. [ طِ ب َچ ْ چ َ / چ ِ / ب َ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) شاطر خردسال. خدمتگزار اندک سال. ریدک خواب نادیده. شاطربچگان در حضور سلاطین زنگوله به دور کمر می آویختند.
شاطربچه. [ طِ ب َچ ْ چ َ / چ ِ / ب َ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) شاطر خردسال. خدمتگزار اندک سال. ریدک خواب نادیده. شاطربچگان در حضور سلاطین زنگوله به دور کمر می آویختند.
شاطر خرد سال خدمتگزار اندک سال
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در نقاشیهای مربوط به دورهٔ صفویه بهآسانی میتوان شاطران را تشخیص داد. در این تصاویر شاطرها با پری در کلاه یا دستار دیده میشوند که شلواری تنگ شبیه به جوراب و گاه کوتاه پوشیدهاند و اغلب تبرزین در دست گرفتهاند.
💡 برج شاطر (گنبد شاطر) مربوط به اواسط دوره ایلخانی است و در شهرستان اردبیل، روستای صومعه واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۱۸۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.