شارل دانجو

شارل دانجو که با نام شارل اول نیز شناخته می‌شود، یکی از چهره‌های مهم سیاسی و نظامی قرن سیزدهم میلادی در اروپا بود. او برادر سن‌لوئی، پادشاه فرانسه، محسوب می‌شد و در فضای سیاسی خاندان کاپتیان جایگاه برجسته‌ای داشت. شارل دانجو در سال 1226 میلادی متولد شد و در سال 1285 میلادی درگذشت. او در سال 1266 میلادی با حمایت پاپ و نیروهای متحد، به پادشاهی سیسیل دست یافت و قدرت خود را در جنوب ایتالیا تثبیت کرد. حکومت او بر سیسیل بخشی از رقابت‌های گسترده میان قدرت‌های اروپایی و پاپ در آن دوره بود. در سال 1282 میلادی، شورش معروف «عشای ربانی سیسیلی» علیه فرانسویان رخ داد که موجب تضعیف شدید قدرت او شد. پس از این شورش، قلمرو او در سیسیل از دست رفت و حکومتش عملاً به ناحیه ناپل محدود گردید. شارل دانجو در طول دوران حکومت خود تلاش کرد نفوذ خاندان خود را در مدیترانه گسترش دهد و سیاست‌های توسعه‌طلبانه‌ای دنبال کرد. او به‌عنوان یکی از فرمانروایان مقتدر و در عین حال مورد مناقشه تاریخ قرون وسطی شناخته می‌شود. در مجموع، شارل دانجو شخصیتی تأثیرگذار در تاریخ سیاسی اروپا بود که نقش مهمی در تحولات جنوب ایتالیا و مدیترانه ایفا کرد.