سوگ پیشگان

💡 بر سینه نقش کنده چو عیّار پیشگان پر زخم بازوی تو چو بازوی منبلست

💡 آسمان را دل نسوزد بر شکایت پیشگان دایه بیزارست از طفلی که پستان می گزد

💡 قناعت پیشگان لب تر نمی‌سازند از دریا نیفتد ماهی تصویر در دام تپیدن‌ها

💡 یکی ز خیل ستم پیشگان حسن تویی که نامرادی عشاق را روا دارد

💡 زنار عصمت پیشگان پوشند عیب برهمن خوش توتیای آفتی در چشم انسان کرده ای

💡 روزگاری شد که چون چشم ندامت پیشگان باده‌ها ازگردش خود می‌کشد پیمانه‌ام