سفید بختی

سفیدبختی. [ س َ / س ِ ب َ ] ( حامص مرکب ) سپیدبختی. خوشبختی. خوش اقبالی. نیکبختی؛ مقابل سیاه بختی، بدبختی. ( فرهنگ فارسی معین ).

خوشبختی خوش اقبالی نیکبختی مقابل سیاه بختی بد بختی.

💡 گهی به چشمه چو ماهی گل سیاه خورد گهی چو مرغ‌ زند برگل سفید صفیر

💡 موی سفید، مشرق صبح ندامت است صائب به توبه کوش که فرصت نمانده است

💡 عاشق نکند فرق سیاهی و سفیدی این نکته که گفتم سخن شاه غلامست

💡 رخش تیره و دیدگانش سفید ز بیمش تو گویی جهان نارمید

💡 چون نخل پرشکوفه لوای سفید شاه افشاند برگ عیش به دامان روزگار

💡 کنعان ز آب دیده یعقوب شد خراب ابر سفید اینهمه باران نداشته است