سرزنش اصحاب الجنه

[ویکی فقه] سرزنش اصحاب الجنه (قرآن). اصحاب الجنه (صاحبان باغ سوخته)، رو به یکدیگر نهاده، بعضی بعض دیگر را به خاطر ظلمی که مرتکب شدند، به باد ملامت گرفتند.
صاحبان باغ سوخته یکدیگر را سرزنش می کردند: • «إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ کَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَیَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِینَ؛ ما آنها را آزمودیم، همان گونه که «صاحبان باغ» را آزمایش کردیم، هنگامی که سوگند یاد کردند که میوه های باغ را صبحگاهان (دور از چشم مستمندان) بچینند». • «قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّکُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ؛ یکی از آنها که از همه عاقل تر بود گفت: «آیا به شما نگفتم چرا تسبیح خدا نمی گویید»؟!
← بیان آیه
۱. ↑ قلم/سوره۶۸، آیه۱۷.
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳، ص۴۱۳، برگرفته از مقاله «سرزنش اصحاب الجنة».
...

💡 این حمله توسط رهبران هگانا، خاخام‌های اعظم اسرائیل، آژانس یهود، و یهودیان سرشناسی همچون آلبرت انیشتین و هانا آرنت، و … محکوم و مورد سرزنش واقع گردید.

💡 سرزنش می‌کندم عقل که: در عشق مپیچ بروم چارهٔ این عقل ریایی بکنم

💡 تا تاج سرت زرین چون طرف کمر باشد در سرزنش افتادی پیوسته چو شمع و کان

💡 در نگیرد گفت‌و‌گوی حاسدان در من که من همچو شمع از سرزنش سوز دل افزون می‌کنم

💡 معاويه كه او را شناخت به شكايتش گوش نداد و او را سرزنش نمود و گفت:

💡 3- اكنون كه صورت بندى ها به دست اوست، يكديگر را به خاطر شكل و قيافه سرزنش نكنيم. (هوالّذى يصوّركم )