ستمکاری کردن

ستمکاری کردن. [ س ِ ت َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) ستم کردن. ظلم کردن. جور کردن:
ستمکاری کنیم آنگه بهر کار
زهی مشتی ضعیفان ستمکار.نظامی.بزیر سایه عدل تو آسمان را نیست
مجال آنکه کند بر کسی ستمکاری.سعدی.رجوع به ستم کردن شود.

ستم کردن ظلم کردن

💡 از جفاجوئی که هست آندلبر ناسازگار از ستمکاری که هست آندلبر نامهربان

💡 ساوول (سَروَه) دشمن شهریور است و نمادی از شهریاری بد و ستمکاری. احتمالاً همان رودرَه سَروَه خدایی از تبار دوا (هندوئیسم)‌های هندی بوده‌است که در ایران، شهریاری بد و ظالم را تجسم می‌بخشد.

💡 تا چند نگارا تو! بدخوی و ستمکاری این خوی و ستمکاری از دست بده باری

💡 چو تو یا کم ز تو یاری توان جست چه باشد گر ستمکاری نباشد

💡 ای عزیز من ستمکاری مکن بیش ازین بر بندگان خواری مکن

💡 هر گاه برای نجات کشور تصمیم‌گیری قطعی لازم باشد، نباید بگذاریم ملاحظاتی در زمینه دادگری، انسان‌دوستی یا ستمکاری، یا حتی سرفرازی و سرافکندگی به میان آید.