ساق الفروین

ساق الفروین. [ قُل ْ ف َرْ وَ ] ( اِخ ) کوهی است مر بنی اسد را.( منتهی الارب ) ( شرح قاموس ). رجوع به ساق الفرو شود.

کوهی است مربنی اسدرا

💡 يعقوب مردى بيدار بود عبوس، بى حرف، با اراده و جنگجويى بود دلير و ساده. روى زمين خشك مى خوابيد و سپر را در پرچم پيچيده به زير سر مى گذاشت غذايش نان خشك و پياز بود كه هميشه در ساق موزه جا مى داد. (183)

💡 این ساق‌پوش و یک نوع جوراب پشم‌باف تزئین‌شده با طرح‌های سنتی مناطق هزاره‌نشین، از پوشاک پای محلی افغانستان شمرده می‌شوند.

💡 چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده ام در خرابات مغان خوش سر نوشت افتاده ام

💡 گذر چه می کنی آخر به سویم، ای ساقی مکن که توبه عمرم تباه خواهم کرد

💡 این سیاهرگ خون نواحی پشت پا را دریافت کرده و از کمپارتمان قدامی ساق پا عبور کرده و در حفره پشت‌زانو به ورید تیبیال خلفی پیوسته و سیاهرگ پشت‌زانویی را تشکیل می‌دهد.

💡 شدم به رافت ساقی چو کامیاب از جام وجود خویش تهی یافتم ز ننگ و ز نام