ساعت مستوی
لغت نامه دهخدا
ساعت مستوی. [ ع َ ت ِ م ُ ت َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ساعت مستویه. مداری است که در آن از فلک پانزده درجه دور زند. ( مفاتیح ). ساعت راست. ساعت معدل. ساعت معتدل. ساعت استوائی. ساعت اعتدالی. ساعت وسطی. و آن بیست و چهار یک شبانه روز، و ساعت معمول امروز جهان است. رجوع به التفهیم ص 70 و 71 و 307 و 364 و ساعت نجومی شود.
فرهنگ فارسی
ساعت مستویه مداری است که در آن از فلک پانزده درجه دور زند
جمله سازی با ساعت مستوی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هرکه او معبود را بر عرش گوید مستوی مذهب او ارا به برهان سربهسر یکسر بخر
💡 گفت آخر آن مسیحا نه توی که شود کور و کر از تو مستوی
💡 چیست نامی که مستوی خوانیش از عبارات تازیان باشد
💡 شد فروزان بر فراز طور نار موسوی نفس رحمن گشت بر عرش ولایت مستوی
💡 هر یکی را در مداری مستوی بر گرد خویش گاه اندر بطو و گاه اندر شتاب انداخته
💡 در محاسبات نجومی باستان، استفاده از ساعت مستوی برای تعیین دقیق زمانهای طلوع و غروب خورشید در فصول مختلف ضروری بود.
💡 دانشمندان در دوران باستان، با استفاده از ابزارهای اندازهگیری و ساعت مستوی، توانستند موقعیت ستارگان را در آسمان به درستی ثبت کنند.
💡 مفهوم ساعت مستوی در متون تاریخی مربوط به اندازهگیری زمان، نشاندهنده پیشرفتهای علمی بشر در درک چرخشهای منظم سیارات است.