زبان گزیدن

مترادف‌ها

سکوت کردن

متضادها

سخن گفتن، حرف زدن

لغت نامه دهخدا

زبان گزیدن. [ زَ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) زبان را با دندان گزیدن و این مانند لب گزیدن کنایت است از پشیمانی و تأسف برکاری و یا سخنی و معمولاً آنرا یا در مورد مذکور بکار میبرند و یا وقتی بخواهند کسی را که سخنی ناصواب و یا رفتاری برخلاف مصلحت و یا بر خلاف ادب از او سر میزند متوجه سازند.

فرهنگ فارسی

زبان را با دندان گزیدن و این مانند لب گزیدن کنایه است از پشیمان و تاسف بر کاری و یا سخنی

جمله سازی با زبان گزیدن

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 برون کرد باید ز دلها نهیب گزیدن مر این غمگنان را شکیب

💡 زین روی که بر خاک سر کوی تو خسبد مولای سگ کوی توام وقت گزیدن

💡 در آن مقام که باید گزید دشمن را زبان خویش گزیدن شعار مردان است

💡 بوسم لب دلدار و گزیدن نتوانم نرم ست دلم حوصله کام ندارد

💡 تو ماری از تو ناید جز گزیدن تو گرگی از تو ناید جز دریدن

💡 خموشی گزیدن به وقت جواب خطادیده‌اند اهل صوب صواب

💡 گاهی در موقعیت‌های بسیار دشوار و پر تنش، زبان گزیدن و سکوت کردن می‌تواند مانع از بروز درگیری‌های لفظی و سوءتفاهم‌های بی‌مورد شود.

💡 او تصمیم گرفت در برابر انتقادات بی‌جا و تند دیگران، با زبان گزیدن و خویشتن‌داری، شخصیت والای خود را در برابر جمع حفظ کند.

💡 در متون ادبی کلاسیک، زبان گزیدن اغلب به معنای پرهیز از سخن گفتن در امور بیهوده و تمرکز بر تفکر عمیق و مراقبه است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران