زایل غیرساقط

زایل غیرساقط. [ ی ِ ل ِ غ َ رِ ق ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) در اصطلاح احکامیان، کوکب در خانه سوم و نهم.

💡 اگر نور علی در دل نمیکرد این چنین منزل که کردی نقش شک زایل به تائید یقین ما را

💡 هر که او گوید فراق دوستان آسان بود رنج فرقت از دل او یک نفس زایل مباد

💡 زایل شود هر آن چه به کلی کمال یافت عمرم زوال یافت کمالی نیافته

💡 زایل نشود عشق که از معشوق است نتوان خط موج را به دریا شستن

💡 شود همیشه چو مرآت مقتبس از شمس اگر غبار کدورت ز دل شود زایل

💡 حال ز بی‌فعل اگر به فعل بگردد آن ازلی حال بود محدث و زایل