روز وانفسا

روز وانفسا. [ زِ ن َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) روزی که هرکس بفکر خویشتن است. ( از فرهنگ عوام ). رجوع به امثال روز شود. || کنایه از روز قیامت.

روزی که هرکس بفکر خویشتن است

💡 در اين حديث شريف، درد دل مسلمانان مستضعف تبيين شده، و حضرت امام، شيعيان خويش رابه كمك و مساعدت بينوايان و مستمندان در اين زمان وانفسا دعوت مى نمايد و توصيه مىكند تا شايد از پا افتاده اى را دريابند و به كمك او بشتابند.

💡 بچه جوانى محصل در منزل ما بود ديدم سالم است گفتم بيا كمك بكن، گريه كرد گفتنمى توانم آن هم رفت باز هم يكى از خويشان و همسايگانم آمد در حالى كه حيران وسرگردان بود، گفتم محض رضاى خدا بيا كمك كن بچه هايم از كفم مى روند، گفت من همبچه هايم زير خاك هستند و كسى ندارم. خلاصه نمونه قيامت بود و همه وانفسا گويانبودند. اگر بخواهم قضيه را خوب و كاملاً بنويسمطول مى كشد و موجب ملال است.