رمی جمرات در گذشته و حال

[ویکی نور] رمی جمرات در گذشته و حال، اثر آیت الله ناصر مکارم شیرازی (متولد شیراز 1305ش) است که در آن، به بحث و بررسی درباره تعیین محلّ دقیق سنگ اندازی در رمی جمرات در مراسم عبادی حجّ پرداخته است.
نویسنده، نگارش کتاب را در تاریخ شهریورماه سال 1382ش، در حوزه علمیه قم به پایان رسانده است
هدف وی از نگارش اثر حاضر، عبارت است از یافتن راه حلی برای یکی از مشکلاتی که در مسیر انجام اعمال حجّ وجود دارد و آن عبارت است از پیامدهای ناگواری که در انجام عمل رمی جمرات رخ داده؛ به جهت آنکه پنداشته شده جمره همان ستونی است که باید به سوی آن سنگ انداخت.
کتاب حاضر، رساله مختصری است و از مقدمه نویسنده و متن اصلی (شامل چند بحث در مورد معنای جمره، جمره در لغت، روایات و نظر فقیهان و اندیشمندان و...) تشکیل شده است. روش نویسنده در این کتاب، پژوهش فقهی استدلالی است.
درباره محتوای این اثر،چند نکته گفتنی است:

💡 اگر مى خواهى ذلّت و سرافكندگى و شقاوت را تماشا كنى، به قبر يزيد بنگر كههر راهگذرى، نه تنها شيعيان، بلكه پيروان ديگر اديان و مرامها، به هنگام گذشتن ازكنار قبرش، چيزى جز لعن و نفرين نثارش نمى كنند وبراى برآمدن خواسته هايشانبسان رمى جمرات به قبر شيطان اموى سنگ مى اندازند....

💡 در رمى جمرات، بايد هفت سنگ پرتاب كرد. من شش سنگ زده بودم و يك سنگ باقيماندهبود. در اثر ازدحام جمعيّت داشتم خفه مى شدم و يك سنگ مى خواستم. به هركس گفتم:آقا! من قرائتى هستم، يك سنگ به من بدهيد من اينجا گير افتاده ام. هيچ كس به من كمكنكرد.

💡 (اى سوارى كه عازم حج هستى ! در آنجا كه در نزديكى منى ريگ براى رمى جمرات جمعمى كنند و مركز بزرگ اجتماع زائران خانه خداست بايست، و فرياد بزن به تمامكسانى كه در مسجد خيف مشغول عبادتند و يا درحال حركت مى باشند.

💡 در هر شبانه روز ده مرتبه از خداوند مى خواهيم كه ما را در راه اولياى خود ثابت قدمبدارد؛ اهدنا الصراط المستقيم صراط الّذين انعمت عليهم و از راه منحرفان و غضبشدگان بيزارى مى جوييم غير المغضوب عليهم و لا الضّالّين سنگ كعبه را مىبوسيم، ولى از سنگ جمرات با پرتاب سنگريزه ها به آن، ابراز نفرت مى كنيم.

💡 رمى جمرات و مراسم قربانى را بجا آورد. همان روز سر تراشيد و متوجه خانه كعبهگرديد. خانه خدا را طواف كرد. سعى صفا مروه را انجام داد و ديگر باره به منىبازگشت. تا روز سيزدهم كه آخر روزهاى تشريق است در آنجا ماند ورد آن روز رمىجمرات نمود و بار ديگر به مكه معظمه مراجعت فرمود.

💡 بعد از آن امام عليه السلام فرمود: آيا در موقف عرفه وقوف كردى ؟ و برجبل الرحمة برآمدى ؟ و شناختى و خداوند متعالى را درجبل الرحمة و جمرات خواندى ؟