ردۀ بهره وری رویشگاه

{site productivity calss} [مهندسی منابع طبیعی- محیط زیست و جنگل] مرتبۀ رویشگاه جنگلی برحسب میزان بهره وری آن

💡 این گونه در ایران مختص رویشگاه زاگرس جنوبی است که شامل استان‌های ایلام، خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد، فارس، اصفهان و چهارمحال و بختیاری است اما با این حال از شمال غربی تا جنوب شرقی سلسه جبال زاگرس دیده می‌شود.

💡 برنامه حفاظت از چشم‌انداز که تمام مدیران و ذینفعان زمین را درگیر می‌کند و شامل حفاظت از رویشگاه موجود و پوشش گیاهی مجدد از رویشگاه از دست رفته‌است، اولین گام در حفاظت از سارگپه سینه‌سیاه، خویشاوندان آن و تنوع زیستی کلی مناطق خشک و نیمه‌خشک استرالیا به‌شمار می‌رود.

💡 کهور پاکستانی درختی چند ساله، دارای رویشگاه صحارا-سندی و ارزش زیستگاهی دارد. این درخت در سه دهه اخیر به صورت جنگلی در جنوب ایران مانند استان بوشهر کاشته شده و بومی ایران نیست در گویش جنوب ایران به آن سُمر نیز گفته می‌شود.

💡 بر اساس طبقه‌بندی توپوبیوکلیماتیک، ۴ رویشگاه در محدودهٔ مورد مطالعه قابل تفکیک است.

💡 به دنبال ایجاد حفره در توده‌های جنگلی و تابش نور بر عرصه رویشگاه با مساعد بودن شرایط رویشگاهی و وجود بذر مناسب (به لحاظ کمی و کیفی)، گروه‌های زادآوری به تدریج حفره‌های موجود را پوشش می‌دهند که این مرحله از تحول تحت عنوان «مرحله تحولی تجدید حیات» نامیده می‌شود.

💡 رویشگاه راش هندی از سطح دریا ۱۲۰۰ متر ارتفاع دارد. این درخت می‌تواند دمای زیر صفر تا حدود ۵۰ درجه سانتی‌گراد را تحمل کند. به بارندگی سالانه ۵۰۰–۲٫۵۰۰ میلی‌متر نیاز دارد. تقریباً در هر نوع خاک مانند ماسه‌ای، صخره‌ای و سنگ آهک رشد می‌کند. حتی اگر ریشه‌های آن در آب شور باشد، به رشد خود ادامه می‌دهد. راش هندی از آنجا که حتی می‌تواند طی چند ماه در آب شیرین زنده بماند، می‌تواند در فصل باران دوام بیاورد.