رباعی مزید

رباعی مزید. [ رُ ی ِ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کلمه ای را گویند ( اعم از اسم و فعل ) که چهار حرف اصلی با یک یا چند حرف زاید داشته باشد:
- اسم رباعی مزید؛ اسمی است که چهار حرف اصلی با یک یا چند حرف زاید داشته باشد، مانند: دَراهِم جمع دِرْهَم و جُعَیْفِر مصغر جعفر، و آن سماعی است و وزن معینی ندارد.
- فعل رباعی مزید؛ فعلی است که چهار حرف اصلی با یک یا دو حرف زاید دارد، و آن سه باب است، اول:باب تَفَعْلُل یک حرف زاید ( تاء زاید در اول )، تَفَعْلَل َ یَتَفَعْلَل ُ تَفَعْلُلاً. دوم: دو حرف زاید وآن دو باب است: 1- باب افعنلال 2- باب افعلاّ ل ( همزه اول و تشدید دوم زاید )، اِفعلل، یفعلل، افعلاّل. رجوع به کتابهای صرف و نحو عربی شود.

کلمه را گویند که چهار حرف اصلی با یک یا چند حرف زاید داشته باشد

💡 پس از آن صادق هدایت نیز در سال ۱۳۱۳ نسخه‌ای از رباعیات خیام را منتشر کرد. نسخهٔ هدایت با عنوان ترانه‌های خیام شامل ۱۱۹ رباعی بود.

💡 ز بیچارگی ها درین چارسوی به قول رباعی شدم چاره جوی

💡 ملک در نیم شب آهی بر آورد فرو خواند این رباعی از سر درد

💡 سبک موسیقی او به جاز محدود نمی شد و در برخی آلبوم ها مانند رباعیات درتی اشبی با نواختن ساز ژاپنی کوتو موسیقیش به موسیقی ملل نزدیک می شد.

💡 بلندتر بود از آفتاب در معنی رباعی ام که به صورت بود چهار انگشت

💡 در قسمت دوم کتیبه مذکور قسمتی از رباعیات شیخ روزبهان به چشم می‌خورد: