دهن گشادن

دهن گشادن. [ دَ هََ گ ُ دَ ] ( مص مرکب ) دهان گشادن. دهان باز کردن. گشودن دهان خود یا دیگری. ( یادداشت مؤلف ). || کنایه است از لب به سخن گشادن. زبان گشادن. باز کردن دهان گفتن را. ( یادداشت مؤلف ):
عجب نیست گر کودکی بی زبان
به لفظ می اول گشاید دهان.ظهوری ( از آنندراج ).- دهن از هم گشادن به گفتن؛ دهان باز کردن برای سخن گفتن:
تا نیک ندانی که سخن عین صواب است
باید که به گفتن دهن از هم نگشایی.( گلستان ).

دهان گشادن.

💡 همه شب ز بس بیم ایرانیان نیارست ترکی گشادن میان

💡 بر ایشان بر گشادن این کمین بس عذاب سخت ایشان را همین بس