دهبل بن کاره

دهبل بن کاره. [ دَ ب َ ل ِ ن ِ رَ ه ْ ] ( اِخ ) مردی بود که کلان لقمه می خورد. ( منتهی الارب ). رجوع به دهبلة شود.

💡 ز لفکانت دو غلامند سیه‌ کاره و دزد که نهادستند از خجلت بر زانو سر

💡 تو از آن بار نداری که سبکسار چو بیدی تو از آن کار نداری که شدستی همه کاره

💡 هر جرعه کی مستی دهد رند جحیم‌آشام را از جنس آچین کشتیی وز قسم هندی کاره‌ای

💡 بر دین سپاه جهل کمین دارد با تیغ و تیر و جوشن آن کاره

💡 فدا کرده جانم چو فرهادِ مست ستم کاره چون خسروی نیستم