دلالت ذاتی

[ویکی فقه] دلالت ذاتی به معنی دلالت یک شیء بر شیء دیگر بدون نیاز به وضع و اعتبار است.
دلالت ذاتی، مقابل دلالت وضعی، و به معنای دلالت ذاتی یک شیء بر شیء دیگر است، بدون این که نیاز به وضع واضع داشته باشد، مانند: دلالت اثر بر مؤثر و دود بر آتش.
دیدگاه اصولیون در مورد دلالت ذاتی الفاظ
میان اصولی ها اختلاف است که آیا دلالت الفاظ بر معانی خود ذاتی است ـ که از آن تعبیر به دلالت ذاتی می شود ـ، یا این که دلالت آن از باب جعل و وضع است.

💡 مراد از وصف عذاب يا رجز يا يوم به اليم درقرآن كريم، شدت اينهاست و در اين گونه موارد اليم، ازمولم در دلالت بر شدت رساتر است. (668)

💡 و آيه نامبرده اين دلالت را دارد كه قبل از قتال بايد مردم را دعوت كرد، اگر دعوت راپذيرفتند كه قتالى نيست، و اگر دعوت را رد كردند آن وقت ديگر ولايتى ندارند

💡 بعد آقاى ابو ريّه با ديدن اين روايت، حكم نموده است كه آن حضرت از صلب امام حسنبوده و اين عقيده را نيز به تمام اهل سنت نسبت داده است و از طرف ديگر آن همه رواياتى راكه دلالت دارند بر اينكه حضرت مهدى از صلب امام حسين عليه السّلام است ناديدهگرفته است.

💡 و در اين ميان روايات ديگرى هست كه دلالت دارد بر اينكه التذاذ بنده از حضور و قربخدا، در نظرش از هر لذت ديگرى بزرگتر است.

💡 و بـالجـمـله؛ در ايـام حـضـرت صـادق عـليـه السـلام، درسـال طـاعـون وفـات كـرد و بـعـد از فـوت او حـضـرت صـادق عـليـه السـلام بـراىمفضل بن عمر مرقومه اى نوشته كه تمام آن ثناء و ترضيه است بر ابن ابى يعفور بهكـلمـاتـى كـه دلالت دارد بـر جـلالت شـاءن او بـه مـرتـبـه اى كـهعقل حيرت مى كند، از جمله آن كلمات شريفه اين است: