درمان کنا

درمان کنا. [ دَ ک ُ ] ( نف مرکب ) شافی و شفادهنده. ( ناظم الاطباء ). اما در سایر مآخذ دیده نشد.

شافی و شفا دهنده

💡 گیرم که اثر نماند یارب ها را درمان نکنی به پرسشی تب ها را

💡 دردی که از او برین دلم می‌باشد من درد نخوانمش که درمان منست

💡 درد ازو درمان ازو بیمار ازو گل از او گلشن ازو و خار ازو

💡 تو را بس دردها باشد چرا بنشسته غافل برای چاره دردت مهیا ساز درمان را

💡 گر توام درمان کنی من جان برم نی بجان تو که گر درمان برم

💡 بتو پیداست جانان مینبینی از آن مرد درد را درمان نبینی